Na środku miasta wiele lat temu powstał kościół. Stylizowany na kościoły Europejskie, ogromny i przepełniony niepotrzebnymi bogactwami. Stał tutaj i miał się dobrze do dnia w którym wybuchł pożar podczas uroczystości chrzcin kilku dzieci jednocześnie. Z pożaru uratował się jedynie ksiądz który opowiadał niesamowite rzeczy jakie widział podczas pożogi. Uznano go za szaleńca a do kościoła nie chciał już nikt uczęszczać. Z powodu braku zainteresowania tym miejscem popadł on w ruinę. Mimo ogromu i sile konstrukcji pożar poważnie zachwiał jego stabilnością.
Przez wiele lat miejsce to służyło do straszenia młodszych dzieci w szkołach, zdania typu
„Stev, jak nie dostane Twojej kasy na śniadanie to zamknę Cię w kościele przy Madison str. I Przyjdą po Ciebie duchy tych spalonych dzieci..”
W tym roku pojawił się inwestor, Johan Mc Flou który zadeklarował siep przywrócić świetności tego miejsca, dokładniej nawet przewyższyć ją…
Kościół został odrestaurowany na tyle aby można było kontynuować prace remontowe i jednocześnie odprawiać w nim msze. Po kilku tygodniach od tego czasu zginął jeden malarz, a dwa dni później kolejny został ranny podczas odnawiania dachu nad głównym wejściem.
Tak zrodziła się opinia ze miejsce to zostało przeklęte. Mimo tego znalazł się jednak ksiądz który zadeklarował się przywrócić świetność tego miejsca. Po kilku tygodniach efekty dały się już zauważyć, lecz dosłownie w tym samym momencie kiedy ludzie byli już zadowoleni z postępu prac Pan Mc Flou został znaleziony w swoim apartamencie martwy (podejrzenie zawału serca) i fundusze zostały odcięte.
Teraz kościół stoi w stanie nadającym się do użytku lecz daleko mu do piękności, brak prądu, ogrodzenie dookoła pordzewiałe nie zostało jeszcze wymienione, kolo kościoła malutki cmentarz w którym pochowane kilkanaście osób po woli zarasta pajęczynami. Rzadko kto ma ochotę przyjść i się tutaj pomodlić, jednak mimo to co niedziela kościół jest pełen.
Wysłannik Kościoła ks. Lucjusz Kartezjusz co niedziela gości niesamowite ilości swoich wiernych w murach tegoż podniszczonego budynku. Opowiada się ze jego charyzma oraz umiejętności krasomówcze potrafią sprawić iż modlitwa zmienia się w namacalny kontakt z Bogiem. Tak wiec raz w tygodniu w niedziele właśnie setki ludzi przełamuje strach przed tym miejscem i spotyka się na kazaniu…
Wygląd
Kościół jest zbudowany wyłącznie z cegły. Posiada wiele komnat i pomieszczeń poza głównym gdzie odbywają się msze. Na co dzień stoi otwarty dla każdego o każdej porze. Wnętrze jest urządzone skromnie. Ławki i konfesjonały są zrobione z drewna i kamieni, do ołtarza prowadzi czerwony dywan, o odcieniu krwi, po lewej i prawej stronie są okna strzeliste do góry lecz bardzo cienkie wypełnione witrażami przedstawiają sceny z życia biblijnego np. wskrzeszenie Łazarza, upadek pod krzyżem Jezusa oczami rzymskiego żołnierza, zapłakana krwawymi łzami kobietę w kruczoczarnych rozpuszczonych włosach symbolizującą matkę boska, pusty krzyż z powbijanymi gwoździami na tle zachodzącego słońca, uśmiechniętą postać Judasza Iskarioty pijącego czerwone wino z Jezusem Chrystusem i Marią Magdaleną.
Pozory: To oczywiście normalny szalet miejski. Jeden z Pierwszych jakie powstały w Seattle. Funkcjonuje 24h/7.
Wygląd: Jest to niewielki okrągły budynek z czerwonej cegły i miedzianego dachu pokrytego rdzą.
Prawda: To rzeczywiście normalny miejscki szalet. W budynku zaraz po zmroku stoi tam nieustannie pewien chłopak. Jeden kibel jest nieczynny. Box jest zabudowany do samego sufitu a drzwi zamykane na porządny zamek wyglądający na zwykły.
Wśród Kainitów wiadomo, że chłopak przyjmuje zamówienia na krew i je realizuje. Aby dostać krew nietypową należy umówić się z nim wcześniej. Można też kupić zwykłą krew na miejscu, bez umawiania.
Obowiązują tam pewne prawa. Wchodzimy bez broni, albo tak, żeby jej nie było widać. Nie mozna Chłopakowi groźić ani szantarzować, wiązać krwią ani zabić. Jeśli coś mu się stanie, ten, który to zrobił będzie miał przesrane, nawet jak było to 'niechcący'. Obowiązuje Tradycja Maskarady. Chłopak jest człowiekiem i nie wie nic na temat Wampirów. Robi interesy dla 'dziwaków'.
Plotki:
1) Można sobie kupić tam krew
2) Krew jest pyszna, a do woreczków dają jednorazowy kubeczek i słomkę hehehe a do tego w kiblu możesz sobie na miejscu ją wypić.
3) To śmieszne! I absurdalne! I na dodatek trzeba za to płacić! Wole poderwać laskę w dyskotece i postawić jej dwa piwa.
4) Przychodzę tam w czwartek aby sie wysiusiać - stoi przygłupi koleś, no okej! Przychodzę w piątek - on znowu stoi i gapi się na mnie. W sobote przeżrznął mnie w kiblu - nazywa się Regie, to takie słodkie imię.
5) Pytam się czy ma kwasa a on na to że kosztuje 60$! Nawet hera nie jest taka droga! Musiał się chłopak pomylić.
6) Widziałem tam kamerki, budynek jest monitorowany!
Usługi:
Krew zwykła: 40$ za worek - 1 punkt krwi
Krew jakiegoś rodzaju śmiertelnika: 60$
Krew śmiertelnika, bardzo nietypowa - 100$
Inna krew (wyłącznie na zamówienie ze sporym wyprzedzeniem)- 150-500$
Można też się odlać ;P: 2x50centów do automatu by odblokować drzwi.
Zdjęcia:sypielnie; łazienki Właściciel: Vincent Corrona
Pozory: Budunek zachowuje pozory ekskluzywnego pensjonatu. Położony przy skrzyżowaniu Seattles Capitol Hill i Broadway Avenue, bardzo niedaleko śródmieścia.
Wygląd:Na zewnątrz pensjonat ten nie robi dobrego wrażenia. Jest to zwykły budynek pokryty ciemnymi panelami, z białymi oknami. Jednak w środku zapiera dech w piersiach. Jest niezwykle luksusowy.
Prawda: Jest to Fundacja Tremerów.
Plotki: Podobno jakiś bogaty Włoch wykupił ten dobrze prosperujący pensjonat.
Informacje:
Zoo zostało założone w 1915 roku przez pewnego szczęśliwego biznesmana którego inwestycja przyniosła, mu niesamowite zyski... Bo zainwestował w broń, a wraz z zamachem w Sarajewie... Nagle jego zyski wzrosły ze znanych powodów, nazywał się Nathaniel Oldwork. Kiedy zmarł w 1938 napadzie (dwóch rzezimieszków dopadło staruszka) Zoo przejął jego osiemnasto-letni syn Tomas Oldwork, wraz z interesem, który się rozwijał w wyniku wybuchu drugiej wojny i tak przechodziło w raz z wypadkami na kolejnych Odlworków (każdy ginał w napadzie lub wypadku) W tej chwili Alex dokonał wielkich zmian w owym ZOO co przy jego interesie związanym z informatyką, wydaje się dziwne, bowiem Zoo, przypomina rezerwat, kilka mocnych ścieżek wysoko nad ziemią opartych na żelbetonowych filarach, daje cudowny widok na poszczególne działy zwierząt, adekwatne do kontynentów. Dba się o klimat, nad obszrarami o specjalnych klimatach rozciągnięte są swojego rodzaju akwaria, by żyły praktycznie w swoim świecie, co podoba sę miejscowym ekologom
Atrakcje: a)dla śmiertelnych
-Zwierzęta w swoim prawdziwie naturalnym środowisku
-Zdjęcia i możliwość badań (w zakresie obserwacji i ograniczonej ingerencji)
-Wycieczki dla szkół
-Sklepy z pamiątkami
-Dla najmłodszych obcowanie ze zwierzątkami
b)dla nieśmiertelnych
-W biurze znajduje się okrągłą sala ze stołem i piętnastoma miejscami siedzącymi, na spotkania wszelkie
Opinie:
-Koniecznie trzeba zobaczyć oddział Afrykański... Niesamowite jak to odwzorowali
-Zwiedź dział Ameryki Północnej... Mustangi robią niesamowite wrażenie...
-Zobacz koniecznie dziwadła w Australii... Nawet jeśli nie oglądasz to się ogrzejesz
-W sklepie są zwariowane ceny, 5$ za Pocztówke ?! I pomyśleć, że ktoś to kupuje...
-Dział w któym dzieci mogą nakarmić zwierzaki jest super. Nawet mój ośmioletni syn, który nawet nie spojrzał w dół, tam świetnie się bawił
Prawda:Zoo jak zoo, przynosi dochód ze względu na orginalną konstrukcje i wyjątkowy widok jest mocno popularne, samo w sobie nie stanowi obiektu podejrzeń... Ot interes by Ventrue miał na swoje zachcianki i by jego żywa część rodziny mogła dostatnie żyć... Ale istnieje syndrom Buddy... Nie ma rzeczy doskonałych, właściciel ma w tym jakiś interes więcej i musi go niesamowicie ukrywać...
Plotki:
-Wiem, że to ja mówiłem że w Seatle są wampiry, ale to prawda, poza tym, biuro dyrektora nie ma szyb! Dyrektor ma coś wspólnego z wampirami!, Pewnie współpracuje z Ośmiornicą w Spisku! Ja wcale nie jestem chory, to szczera prawda panie władzo!
Wlaściciel: Maik Dorian (Figuruje w kartotece zaginionych!)
Wygląd:
Niewielki czarny budynek na obrzeżach Seattle z migającym czerwonym szyldem „HADES Sex Shop”. Jest to jeden z bardziej obleganych tego typu sklepów z uwagi na wszelaki asortyment od prezerwatyw przez porno, prostytucje do sado-maso oraz innych zboczeń. Wnętrze jest zachowane w kolorach czerwieni są rurzne działy np. dom publiczny oraz pokuj X do którego miał klucze tylko właściciel (Niestety klucze zaginęły wraz z właścicielem. W skład najdroższych ofert sklepu wchodzi:
- Prostytucja
- Sado-Maso
- Itp.
Historia:
Po otwarciu tego przybytku w niewyjaśnionych sytuacjach znikały młode dziewczyny z bogatszych rodzin, policja jednak nie potrafiła udowodnić Maikowi porwań i morderstw tych dziewczyn chociaż wszystkie ślady prowadziły do Sex Shopu. Także nie potrafiła dojść do tego skąd się wzięły makabryczne filmy porno na czarnym rynku miasta, na których między innymi buły owe dziewczyny gwałcone i rozszarpywane przez jakieś dziwaczne stwory. Detektyw Dikson trafił nawet do wariatkowa pszez te wszystkie makabreski które musiał oglądać. Cału proceder trwał przez 10lat a i tak ten czas w niczym nie pomugł detektywom. Dopiero tydzień po zgłoszeniu przez pracownice Hadesu zniknięcia jej szefa proceder nagle ucichł. Co jest najdziwniejsze niema ani śladu Doriana, ciał dziewcząt ani owych makabrycznych stworzeń arz do dziś.
Plotki:
- Podobno jak zakładano ten sklep na planach terenu był bunkier.
- Dorian był Tzimise, czy aby na pewno?
- Co się działo za drzwiami X?
- Maik to szaleniec, wziął piłę łańcuchową i chciał mnie zoperować!
- Pracuje tam Lola, ona dopiero jest ostra.
- Chciałem najostrzejszy film jaki ma 2 tygodnie nie moglem nic jeść.
- Ale tam jest jazda…
Premia PW: 1
Ostatnio zmieniony przez Gabriel Mandragor dnia Pon Sty 16, 2006 9:39 pm, w całości zmieniany 4 razy
Właściciel: Lucilla/Gabrielle
Pozory:Schronisko dla zwierząt.
Wygląd: Schronisko położone jest na peryferiach miasta, w cichej, spokojnej okolicy, tak daleko od zgiełku miasta, jak jest to wskazane dla zwierząt, a zarazem dość blisko, by nie zniechęcało potencjalnych włascicieli do przyjechania i wzięcia pupilka. Budynek otacza ogrodzony zielony teren, stanowiący wybieg dla zwierzaków. Wewnątrz znajdują się obszerne, czyszczone codziennie klatki , dość duże, by zwierzęta mogły swobodnie się w nich poruszać. Gdy któryś z czworonogich pensjonariuszy jest chory, zajmuje się nim wykwalifikowany weterynarz. Na codzień o pieski, kotki i resztę menażerii dba grupa starannie dobieranych pracowników i wolontariuszy. Nie jest ich wielu, ale są całym sercem oddani losom zwierząt.
Prawda: Faktycznie schronisko, a przy okazji miejsce spotkań Nosferatu. Bardzo popularne wśród tych wampirów, jako że jest wręcz sterylnie czyste i oddalone od wścibskich spojrzeń.
Nosferatu spotykają się w przystosowanej piwnicy, gdzie mają nawet mały barek, kominek, stół do bilarda...poprostu zawsze mogą wpaść i coś "przekąsić" , powymieniać się plotkami lub zwyczajnie pogadac. Pomieszczenie jest wytłumione.
Piwnica jest ukryta za drzwiami z tabliczką "magazyn", pod włazem zastawionym zwykle najrozmaitszymi rupieciami i na głucho zamknięta przed niepowołanymi.
Plotki:
Wzięłam stąd labradora-czysty,zdrowy, wesoły i spokojny. Moja Mary była zachwycona! A jaka miła obsluga!
Kiedyś mój Ares zachorował, byłam w pobliżu i spytalam czy mają weterynarza. Pomógł mi i nawet nie wziął pieniędzy! Naprawdę kochają tam zwierzaki.
Miejsce niby w porządku, ale jakoś rzadko widac wlasciciela, za to od czasu do czasu kręcą się tam dziwni ludzie...
Lotnisko tak naprawdę nie znajduje się w Seattle tylko w miasteczku Tacoma. Takie rozwiązanie daję możliwość łatwego i szybkiego dotarcia do lotniska i przy tym nie korkuje się miasta.
Seattle jest najbezpieczniejszym i najwygodniejszym gospodarczym oknem na świat.
Zespół portów w Seattle i Tacoma zajmuje drugie miejsce w Stanach Zjednoczonych pod
względem liczby rozładowywanych kontenerów, pochodzących ze 130 krajów świata.
Międzynarodowy port lotniczy w Seattle należy do największych lotnisk w Stanach
Zjednoczonych, służąc ponad 40 liniom lotniczym w połączeniach z największymi metropoliami
w Europie i Azji. Równy dystans pomiędzy Seattle a Londynem i Tokio czyni to
lotnisko najbardziej wygodne do przelotów międzykontynentalnych.
Lotnisko otoczone jest dużą ilością ekskluzywnych hoteli, noclegowni, przeróżnych restauracji. Na samym lotnisku można dostać praktycznie wszystko również jest tam kilka hoteli, można wynająć specjalne sale konferencyjne, jest tam masa sklepów i kilka centrów handlowych. Lotnisko z terenami przyległymi funkcjonuje praktycznie jako oddzielne miasto. Ma własną kolejkę, własną policję i komisariat, straż pożarną, dobrze wyposażony szpital przygotowany zawsze na tragiczne wypadki i kilka przychodni. Często odbywają się tam różne uroczystości, wystawy. Rozwija się tam mocno życie kulturalne. Na samym lotnisku jest masa rzeźb, pomników i pomieszczeń publicznych wykonanych w nietypowym stylu, który swoją drogą często jest zmieniany. W holu głównym poczekalni znajduje się naturalnej wielkości szybowiec.
Na każdym kroku widać troskę o bezpieczeństwo turystów. Wszędzie widoczni są policjanci z psami patrolujący teren, czasem można natknąć się na policjantów na rowerach, motocyklach, jest też sporo ochroniarzy przy różnych ważniejszych punktach.
Dodatkowo mnóstwo firm ma tu swoją siedzibę, przeznaczony jest do tego oddzielny budynek natomiast dla większych i ważniejszych klientów dwa piętra w głównym biurowcu lotniska.
Lotnisko jest bardzo mocno związane z portem. Z punktu widzenia miasta jest to ta sama instytucja. Traktowana jako port z podziałem na lotniczy i morski
Premia PW: 1
Ostatnio zmieniony przez Maczek dnia Wto Kwi 11, 2006 10:40 pm, w całości zmieniany 2 razy
Wszystko wykonane raczej w surowym stylu. Można powiedzieć szpitalny wystrój. Lepiej urządzony jest tylko budynek główny. Wykończenia w drewnie, sporo zaniedbanych obrazów na ścianach na piętrze. Cały budynek urządzony jest bardzo stylowo.
Oczywiście bardzo stary. Jest to kompleks budynków. Pierwotnie przeznaczony był na miejsce opieki nad umysłowo chorymi dziećmi, jednak po stworzeniu 20 lat temu centrum psychiatrii w mieście, przeniesiono tam wszystkich pacjentów. Przez kilka lat nie było pomysłu na zagospodarowanie tego miejsca, dopiero po jakimś czasie w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach. Otwarto tu sierociniec. Dostosowano tylko kilka budynków. Spora część została zwyczajnie zamknięta lub przerobiona na magazyny. Kompleks otoczony jest dwumetrowym murem z drutem kolczastym. Jest on mocno zaniedbany. Drut w wielu miejscach został zdjęty. Mur jest mocno porośnięty, bardzo łatwo przejść na drugą stronę. W trzech miejscach są wieżyczki obserwacyjne jednak nikogo w środku nie ma. Do środka można wjechać na dwa sposoby bramą główną, która uszkodzona, więc zawsze otwarta. Lub boczną dla personelu, obecnie najczęściej używaną. W środku znajduje się parking na 15 samochodów, obecnie maksymalnie można tam spotkać 4, należące głównie do gości.
Z lewej strony kompleksy i z tyłu znajduje się park. Jest on mocno zdewastowany, ławeczki są poniszczone, nie działa większość lamp, niektóre uschnięte drzewa straszą sterczącymi gałęziami. Praktycznie do parku nikt się nie zapuszcza. Utrzymywane jest tylko kawałek za budynkami, znajduje się tam zarośnięty basen, w którym utworzyło się małe bagienko i deptak gdzie dzieciaki urządziły sobie boisko. Dodatkowo gdzieś w głębi parku znajduje się altanka jednak bardzo dawno nikt tam nie zaglądał. W tylnej części parku znajduje się całkiem spora szklarnia. Miała pierwotnie służyć jako forma rehabilitacji. Obecnie jest mocno zdewastowana, jednak widać, że ktoś się nią zajmuje, choć ostatnio zrobił sobie przerwę.
Kompleks składa się z kilku budynków można poruszać się między nimi podziemnymi korytarzami. Główny budynek służył pierwotnie za miejsce spotkań pacjentów z gośćmi znajdowała się tam świetlica, na wyższych piętrach znajdowały się gabinety lekarzy i kierownika zakładu. Budynek jest szeroki, lecz niski. Ma jedno wejście, o którym kiedyś można było powiedzieć, że było ładne. Z lewej strony znajduje się basen i sale gimnastyczne jedna pełno wymiarowa i kilka mniejszych. Jest to również niski budynek. Nad basenem jest dodatkowo kilka pomieszczeń. Cały budynek przeznaczony był na rehabilitacje. Budynek z prawej strony jest wysoki na trzy piętra. Znajdowały się tam głównie pokoje pacjentów i namiastka szpitala. Jedna sala operacyjna i kilka gabinetów. Znajdowało się to na parterze. Z tyłu znajdowała się dodatkowo przybudówka, w której mieściła się kuchnia oraz jadalnia na 100 osób. Można się było do niej dostać przez łącznik prowadzący do budynku sypialnego.
Ogólny opis złomowiska statków.
Złomowisko jest ogromne. Jest to jakby kontynuacja suchych doków naprawczych dla statków. Można wyróżnić kilka ważnych punktów. Pierwszym to suche doki naprawcze. Z dokami sąsiaduje złomowisko statków mniejszych później jest zwykłe złomowisk wszelkiego rodzaju żelastwa a następnie dużej odległości od pozostałych składowane są wielkie statki.
Małe statki:
Wzdłuż głównej alei tylko po prawej stronie jest mnóstwo stanowisk do rozkręcania statków. Za nimi składowane są statki czekające na rozbiórkę. Tworzy to coś na kształt mniejszych alejek. Od stanowisk do rozbiórki aż do samego nabrzeża ciągną się wielkie suwnice. Na wodzie również stoją statki czekające na wolne miejsce na lądzie.
kilka fotek jak to może wyglądać
W jednej z takich małych alejek znajduje się kuter w którym spotykają się anarchiści. Wychodząc z tego kutra po prawej stronie mała alejka kończy się nabrzeżem po lewej alejka trafia w główną aleję. Przy głównej alei znajduje się punkt rozbiórki statków. Każdy ma wielką suwnicę która podaje kolejne statki. Taka suwnica ciągnie się do samego nabrzeża. Na tyłach punktów rozbiórkowych przeważnie znajdują się place magazynowe rozebranych elementów lub składowisko części przeznaczonych na złomowanie. Każdy punk ma kilka baraków i ciężki sprzęt. Na całym złomowisku jest tylko kilka sprawnie działających punktów większość jest opuszczona.
Statki ścisło poustawiane są pod suwnicami. Czasem tworzą się tam maleńkie alejki lub przejścia. Ale najczęściej układane są bez jakiegoś plany. Tak aby upchać jak najwięcej.
Odległość statku gdzie odbywają się spotkania od głównej alei to jakieś 100m.
Zakładam że samochód miał być tak zostawiony aby nie rzucać się w oczy. Jest to bardzo proste stawiając go przy zepsutej koparce.
Teraz opis wydarzeń.
W momencie gdy wasza grupa rozmawiała do alejki z hałasem wjechała grupa motocyklistów. Gdy was zauważyli podjechali jeszcze kawałek i zatrzymali się. Jeden z nich w tym czasie powiedział coś przez krótkofalówkę. Kilkoro z was zaczęło robić niezły jazgot. Widać że motocykliści nie bardzo wiedzą co robić. Po chwili zaczęli zjeżdżać się inni podjechali do was na odległość około 50 metrów (zatrzymali się na wysokości dźwiga od suwnicy) dwóch z nich kieruje się w waszą stronę.
Można było się podkraść do samochodu i przewrócić go rozlewając benzynę więc zakładam że zostało to zrobione.
Dajcie znać jeśli będą problemy z obrazkami.
Pierwszego grudnia 1889 roku cmentarz Calvary był poświęcony i dedykowany jako cmentarz diecezjalny (łac. "pro civitate Seattleensi et Suburbanis locis") przez Ojca Louisa Schrama tamtejszego Vikara Generalnego na terytorium Washington. Od tamtego czasu już prawie 40 tyś ludzi zostało pochowanych na terenie tego cmentarza.
Jest to najbardziej popularny Cmentarz w Seattle, większość ludzi jest tam chowanych.
Cmentarz Gethsemane został rozwinięty we wczesnych latach 70 XX wieku. Był oficjalnie poświęcony przez Arcybiskupa Thomasa Connolly'iego w maju 1975 roku żeby służył Katolickiej Wspólnocie.
Pierwotnie teren ten należał do Katolickiej Misji prowadzonej przez Ojca Petera Hylebos'a w 1888roku. Misja zajmowała się szkoleniem i ratowaniem Indian, którzy masowo umierali na wskutek 'chorób białych'.
W dzisiejszych czasach Cmentarz ten nazywany jest Rezydencją Hylebos'a w honorze dla założyciela.
Ojciec Peter Hylebos
Czasami można zauważyć przechadzającą się między grobami, nieco zgarbioną postać ubraną w czarną sutannę. Gdy mija jakiś grobowiec - znika. Podobno dzieje się to w szczególności w dzień. W nocy natomiast słychać indiańskie śpiewy i modlitwy, dzwonki, a nawet czasami odgłosy indiańskich tańców.
Ci, którzy znają się na stworzeniach Świata Mroku, wiedzą, że teren ten należy do Lupinów.
Jest to największy Cmentarz w Seattle. Został on poświęcony w Dzień Wszystkich Świętych 1 listopada 1953 roku. Od tamtego czasu wciąż się powiększa.
Boże pola-
Ścieżka
Droga wskrzeszenia
Atrium ogrodowe
Niegdyś na tych terenie znajdywało się bagno, legenda głosi, że na tym bagnie żyła Strzyga, która porywała dzieci. Historia potwierdza wiele przypadków zaginięć. Chłopiec odnaleziony po dwóch dniach w 1875 roku w tamtych terenach nigdy już nie był normalny. Zachorował na ciężki przypadek nerwicy, który później został nazwany autyzmem.
Cmentarz ten jest najstarszym cmentarzem w Seattle. Znajduje się w hrabstwie Kent i kiedyś należał jeszcze do podmiejskich cmentarzy, dziś już należy do miasta.
W połowie XIX wieku dolina, na której znajduje się obecnie Cmentarz zajęta była przez emigrujących Irlandczyków. Wśród nich była bardzo pobożna rodzina O'Connell, która część swojej ziemi oddała pod budowę Irlandzkiego Kościoła Św. Antoniego. Przy Kościele powstał też Cmentarz. Po latach jednak kościół uległ zniszczeniu i został rozebrany. Dopiero w roku 1989 Cmentarz ten został odnowiony i poświęcony Św. Patrykowi.
Na tym cmentarzu ewidentnie nie straszy żaden duch, jednak sama atmosfera panująca w tym miejscu jest jakby nie z tej ziemi. Pagórki z których wyrastają stare grobowce, rzeczka przecinająca cmentarz na dwa i nad tym wszystkim piękny widok na Mt. Rainier. Można się zakochać.
Cmentarz Św. Patryka wciąż odwiedzany jest przez starych Irladczyków, którzy jako małe dzieci przybywali na te tereny z Europy.
Pod Aglomeracją Seattle-Tacoma istnieje też wiele podmiejskich cmentarzy, których powierzchnia nie przekracza czasem nawet 3 akrów. Są to cmentarze, które zazwyczaj powstają z potrzeby mieszkających niedaleko bliskich zmarłych, rzadko, który ma swoją histoię sięgającą lat przed 1935.
Nazwa (Miasteczko)
Calvary (Tumwater)
Elma Catholic (Elma)
Holy Cross (Washougal)
Holy Family (Frances)
Holy Family/Krain Cemetery (Enumclaw)
Mount Carmel (Everett)
Sacred Heart (Battle Ground)
St. Francis (Friday Harbor)
St. Francis Xavier Mission (Toledo)
St. James Acres (Vancouver) St. John (Vancouver)
St. Joseph - German (Pe Ell)
St. Joseph - Polish (Pe Ell)
St. Joseph (Clipper)
St. Mary (Marysville)
St. Mary (Battle Ground)
St. Mary Star of the Sea (Port Townsend)
St. Peter Mission (Deming)
St. Urban Catholic (Winlock)
St. Yves (Harmony)
Vader Catholic (Vader)
Wilkeson Catholic (Wilkeson)
Właściciel: Lady Black
Wygląd:Składnica sztuk to klub 5 poziomowy. Każdy poziom zajmuje powierzchnie około 400m^2:
POZIOM -1 - 'Sejf' (dostępne dla Wampirów lub ich cennych sprzymieżeńców i świty)
'Sejf' to ekskluzywny 'Hotel' przede wszystkim dla przejezdnych Wampirów. Pokoje są bogato i wygodnie urządzone, wyposarzone są w łazienki i małe lodówki z workami krwi. Zamykane są od środka na mechanizmy montowane w łodziach podwodnych z zamkiem cyfrowym. Ściany wykonane są z grubego metalu. Każdy Wampir może poprosić osobiście Black Lady o nocleg. Usługa jest oczywiście darmowa. Black Lady nie przyjmuje pieniędzy za noclegowanie, jednak w szczególnych przypadkach jeśli np. chodzi o ludzkiego sprzymierzeńca może zarządać zapłaty. Cena zaczyna się od 1000$ za dobę. Znajduje się tam 5 'Sejfów'
POZIOM 0 - Klub Muzyczny Składnica Sztuk (dostępny dla wszytskich) bilard; bar1; bar2; witryna1;witryna2 Opis: Wystrój wnętrza naśladuje wilgotną piwnicę. Ściany wykladane czerwoną ociosaną lub wystrzępiona cegłą sprawiają klimatyczny nastrój. Znajduje się tam bar, z którego wystają prostopadle drewniane belki obite czerwoną skórą, służące do siedzenia. W scianach co 3 metry znajdują się podświetlane witryny, w ktorych wystawione są różne obrazy, szkice i rzeźby. Do okoła sali przy ścianach rozmieszone są stoliki i wielkie miękkie sofy i pufy w kolorze czerwieni obite miękkim i przyjemnym materiałem. Na sofach porozrzucane są też wielkie mięciutkie poduszki w tym samym kolorze.
Naprzeciwko baru znajduje sie sporawa scena, na której gościnnie zapraszane są zespoły lub Dj'e. Klub ma oczywiście swojego stałego Rezydenta DJ Daddy Na środku sali jest parkiet z podświetlanymi kaflami. Nad parkietem zamonowany jest zestaw kolorowych świateł dyskotekowych i ultrafiolet.
W jednym z kątów obok szatni i łazienek znajduje się wejscie do sali z bilardem. Znajdują się tam 3 stoły wykonane z kości słoniowej a przy ścianach mniejsze stoliczki do postawienia piwa. W przeciwleglym kącie znajduje się osłonięte wejście do klatki schodowej: schody1; schody2
POZIOM 1 - 'Składnica' - galeria sztuki nowoczesnej (dostępna dla wszytskich) galeria1; galeria2; galeria3 Opis: Galeria utrzymana jest w takim samym klimacie co Klub. Zamiast witryn rozwieszone są obrazy, niektóre stoją na sztalugach. Ma się wrażenie, że rzeczywiście jest to magazyn. Wszystko kreowane jest tak aby poczuć klimat 'Składnicy Artystycznej'. Na parkiecie rozchlapana jest farba, a w kącie leży niedbale rzucony złamany pędzel i dłuto. Czuć zapach świerzej farby. Wśród nieznanych dzieł znajduje się tam kilka wyjątkowo cennych dzieł sztuki nowoczesnej. Podwieszane są w szklanych podświetlanych witrynach.
Trzy razy w tygodniu odbywają się tam 'Spotkania Artystyczne'. Moze przyjsc tam każdy, ktory chce doszlifować swoj talent lub zobaczyć artystów przy pracy. Galeria czynna jest 6 dni w tygodniu, nawet w trakcie 'Spotkań Artystycznych'. Organizatorem 'SA' jest Kim Jisun (córka Black Lady).
POZIOM 2 - 'Elizjum' pub dla vipów (dostępny dla wampirów, bogatych bisnesmenow i ich gości) pub1; pub2; stolik Opis: Wejście do pubu oznajmia czerwony neon 'Elysium'. W sali znajduje się Bar kształtem przypominający bar z Klubu jednak bez wystających belek i czerwonych cegieł. Klimat w Pubie jest diametralnie inny. Ma się wrażenie, że panuje tam spokój i harmonia. Słychać spokojną lecz klimatyczną muzykę, na stolikach pala się świeczki lub zwieszone są witrażowe małe lampy. Podłoga wyłożona jest ciemnozioloną wykladziną. Sala podzielona jest na dwie części w pierwszej znajduje się bar i stoliki w otwartej przestrzeni. Druga część podzielona jest na 6 mniejszych pokoików oddzielonych ściankami działowymi bez drzwi. Znajdują się tam wygodne sofy i fotele. Jedna z sal jest większa i jako jedyna utrzymana w czerwonym kolorze, posiada też szerokie mahoniowe drzwi z matowo-szklanymi otworami. Jest to pospolicie zwana 'Sala Czerwona', dostępna dla wszytskich, mozna ją jak i inne loże rezerwować.
POZIOM 3 - Sala konferencyjna z biurowcami i resztą administracji (dostępna tylko dla Wampirów, ghuli i obsługi)sala1; sala2
Pozory: Dla śmiertelników jest to poprostu nowootwarty klub, który swoim klimatem przyciąga do siebie zazwyczaj najmroczniejszą młodzież z miasta. Dla młodych artystów jest to przystań, w której mogą pokazać swoje pierwsze lepsze szkice i inne prace artystyczne. Mogą też czerpać inspiracje. Wśród częstych bywalców pojawiają się plotki, iż do Składnicy przyjeżdzają bardzo znani i bogaci artysci z całego Świata a przede wszytskim z Europy. Przesiadują oni na 2 piętrze i wydają fortunę w barze. Zaczynają się też pojawiać plotki, że jeśli dostanie się zaproszenie do 'Elysium' to jest to oogromne wyróżnienie dla artysty i jego prac. Będzie on miał wtedy szanse na wieką karierę.
Prawa: Na każdym poziomie panują wszytskie prawa Elizjum. Dodatkowo Lady Black wprowadziła zakaz pożywiania się na turystach przebywających w jej Elizjum, ponieważ powodują oni duży zysk dla Klubu. Są też często utalentowanymi śmiertelnikami, którzy pochodza z 'zaprzyjaźnionych' miast.
Usługi:
- Na Poziomie 0 można zamówić sobie drink z vitae. Oferowane propozycje: Blue Moon; Sun Rise; Black Velvet (z czarną krwią), Virgin (z krwią dziewicy); Baby Blond (z krwia pięknych blondynek) i inne.
- Na poziomie 1 mozna zorganizować wystawę swoich dzieł. Szczegóły nalezy uzgadniac z Kim Jisun.
- Na Poziomie 2 można zamówić krew specjalną (różne rodzaje krwi śmiertelników) lub drinki z vitae (te same co na Poziomie 0).
- Na Poziomie 2 można też zamówić surowe lub pieczone mięso wiepszowe, wołowe podawane z pieczonymi kartofelkami i surówką. Mozna tez zamówić zwykły obiad lub kolację.
- Na poziomie 3 mozna organizować spotkania koterii i conclave oczywiście za przyzwoleniem Lady Black.
- Mozna też zorganizować koncert na Poziomie 0 lub dla Nieśmiertelnych na Poziomie 3. Zorganizować bal z okazji 'urodzin' lub innej okazji na Poziomie 3.
- Można też prosić właścicielkę o nocleg w 'Sejfie' badzo często, tez ona sama to proponuje.
