Adessa
Jest to tworzona przeze mnie gra RPG, nie mam pojęcia jak wpada ona w obecne gusta polskich graczy, ale narazie opinie są raczej pozytywne (choć pojawiało się i wiele negatywów). Na chwilę obecną grę piszę do szuflady, ale istnieje forum gdzie zachęcam do dyskusji na temat owej gry [min. ras, mechaniki..]. Adres forum:
www.adessa.vdd.pl <= najserdeczniej zapraszam. Z góry proszę o cierpliwość w czytaniu, nawet jeśli Wam się nie spodoba by później z czystmym sumieniem móc skrytykować.. lub ewentualnie zasugerować zmiany i poprawki... ostatecznie pochwalić, ale na to nie śmiem liczyć =)
1) O czym jest twoja gra?
Adessa jest grą o ludziach poszukujących wielkiej chwały i potegi, jakkolwiek wyświechtanie by to nie zabrzmiało. Jest to gra w świecie fantasy, rozgrywająca się głównie na kontynencie nazywanym Abaletl i będącej domem dla ludzkiej rasy. Jednak samo określenie fantasy nie wyczerpuje wszystkiego. Realia gry przypominają zmechanizowane średniowiecze, gdzie co prawda chłopi wygrzebują kartofle i buraki z ziemi by załadować je na wóz, ale potem wiozą je do miasta by sprzedać je i wysłać pociągiem do większych miast. Istnieją wojownicy na koniach, ale nie jeden weteran dosiada konia mechanicznego, z metalu i śrub, napędzanego silnikiem parowym lub nawet eletrycznym. Ereńscy Rycerze toczą pojedynki na wyciosane w kamieniu młoty, ale w Vallidzie coraz popularniejsze i bardziej eleanckie jest wykorzystanie rewolwerów. Cały Abaletl jest ogromnie różnorodny, podzielony między ponad dwa tuziny państw, od olbrzymich jak Afilia i Vallid po tak małe jak Diran gdzie z okna domu przy północnej granicy widać dachy domostw leżących na południu. Jednak nie tylko rozmiary są tutaj różnicą, różni się kultura, postęp techniczny, świadomość ludzi. Aż dziw bierze, że przed wiekami wszystkie narody scalał przymusowy sojusz wywołany rozkazem Magicznych Bractw? Gdyby nie Wielka Zdrada , magowie nadal niepodzielnie władaliby ludzkością. Jedak teraz czasy się zmieniły.. na lepsze. Przodkowie łaskawiej patrzą na ludzi.
Kim są Przodkowie? To Ci, którzy już odeszli ale spoglądają na śmiertelny świat, decydując o jego losach. Nie jest to dla nich trudne bo zarówno Abaletl jak i całą ziemię zamieszkuje większa liczba duchów wszelkiego rodzaju niż ludzi, Hanongów, innych inteligentnych ras, zwierząt i roślin razem. W zasadzie ludzie także są istotami duchowymi, a ciała są tylko chwilowym utrudnieniem. Ludzka dusza posiada niezwykłą moc, potrafiłaby czynić magię, ale żywe ciało jest tego okrótnym izolatorem. Ono ogranicza moc ludzkiej rasy odbierając jej magię. Choć sprytni ludzie znajeźli rozwiązanie...
Dawniej kiedy świat był tylko chaosem, powstało pragnienie ładu, które oddzieliło się od pustki tworząc świat na podstawie spisanych przez siebie praw. Stworzyła świat duchów, wiąrząc je wiecznymi prawami spisanymi w języku przez śmiertelników nazywanym Vleru. Kilu, posiadających ogromną wiedzę ludzi pojęło, ze duchy zmuszone są słuchać rozkazów wypowiadanych w owym języku, ale okazał się on być zbyt skomplikowany dla ograniczonego ludzkiego umysłu. Dlatego magowie potrafili uczyć się tylko pojedynczych zdań, rozkazów, które nazwano zaklęciami... Niedługo po tym powstały Bractwa.
Ale ten przeklęty język to nie jedyne źródło mocy. Istnieje jeszcze Ozrot, kamień zdolny przyciągać i chłonąć w siebie dusze. Dał on możliwość prawie namacalnego kontaktu między śmiertelnymi i Przodkami, ale ludziom dał jeszcze jedną niezwykłą zdolność, by w ograniczonym zakresie łamać barierę swego ciała. Jednak sztukę tą opanowali nieliczni, w zasadzie tylko Linkarze i kilka mniejszych organizacji czy jednostek... Może udałoby się uzyskać o nim więcej informacji gdyby brodaci Hanongowie nie strzegli go tak zazdrośnie, zamykając go za murami swoich podziemnych twierdz..
Więc, Adessa będzie pół-heroiczną grą fantasy w lekkich klimatach mangowych, rozgrywającą się w całkowicie fantastycznym świecie przepełnionym dziwnymi stworzeniami i duchami, a także nierealnymi, czesto zaskakującymi wynalazkami.
2) Co robią postacie?
Gracze wciela się w jednostki odróżniające się na tle zwykłych śmiertelników. Oprócz faktu bycia typowymi łowcami przygód, czesto będą członkami różnych organizacji, których ideałom muszą pozostać wierni i w których hierarchii będą się wspinać. Tak więc postacie będą Badaczami Praw (początkującymi magami), adeptami Gildii Linkarzy czy młodszymu Rycerzami Ereny by z czasem stać się kimś tak potężnym jak Wtajemnoczony Bractwa Ognia czy Natchniony Złodziej. Jednak by do tego dojść, trzeba stanąć twarzą twarz z licznymi przygodami które kryją się w świecie ludzi, ale także i poza nim. Czekają nieodkryte wyspy i kopalnie Ozrotu, Przodkowie z zaświatów nawołują wybrańców by stanęli w obronie ludzkości w obec rodzacych się pod ziemią demonów, a spierające się Gildie i Magiczne Bractwa nie żałują pieniędzy tym, którzy wesprą ich w walce z drugą stroną konfliktu.
3) Co robią gracze (w tym MG, jeśli takowy istnieje)?
MG, naturalnie jest osobą która zarysować musi magiczny świat Adessy. Stoi przed nim trudne wyzwanie, gdyż musi zarysować go tak by gracze na własnej skórze odczuli jego "rysunkowy" klimat. Gracze jak zwykle są po to by psuć sesję
W zasadzie gracze muszą odnaleźć się w roli ludzi, którzy są potężniejsi od zwykłych śmiertelników, ale równocześnie powinni potrafić poczuć się zwykłymi ludźmi, którzy też mają swoje domy, przyjaciół, mają gdzie wrócić.
4) W jaki sposób opisany świat (setting) lub jego brak wzmacnia to, o czym jest gra?
Świat daje wiele możliwości wykazania się postacią graczy. Na ich barkach będzie spoczywało wypełnianie woli Przodków, oni będą na statkach Mirdyjskich żeglarzy płynac by odkrywać nowe ziemie. W tym świecie przygody i intrygi czaić się będą wszedzie. A tego właśnie potrzebują prawdziwi bohaterowie. Wyzwań.
5) W jaki sposób tworzenie postaci wzmacnia to, o czym jest gra?
Gracz, tworząc postać będzie musiał stanąć przed wyborem profesji z którą zechce zacząć grę. Wszystkie one bedą zaplanowane idealnie wkomponowywać się w rolę poszukiwacza przygód, a ponad to będą oferować rozliczne Talenty, z których niektóre będą dostępne już na etapie tworzenia postaci. Już w tym procesie gracz powinien zdać sobie sprawę z tego jak nizwykłą i obiecujacą jest jego postać.
6) Jakie zachowania/style gry nagradza twoja gra (lub karze, jeśli to
konieczne)?
Przede wszystkim heroizm, kreatywność i poświęcenie swoim ideałom. Źle traktowane, wręcz piętnowane będą zachowania związane z kurczowym trzymaniem się mechaniki (mam X szybkości więc on mnie nie dogoni nawet jeśli został mi 1 Punkt życia bo jeszcze nie mam utrudnień do biegania) oraz przesadne trzymanie się realistyczności (nie można stać prosto na wagonie pędzacego pociągu!). W sumie to jest najważniejsze zadanie graczy by wybadać kiedy MG oczekuje od nich realizmu, a kiedy mogą wykazać się brawurą.
7) W jaki sposób style gry/zachowania są w twojej grze nagradzane lub karane?
Przede wszystkim tradycyjne PD =) Ale w grze przesiąkniętej obecnością potężnych mocy na graczy czeka coś ciekawszego. Tych, którzy najlepiej odegrają swoje postaci czekać może Natchnienie, czyli chwilowe uzyskanie potężnych mocy jak zianie ogniem lub wielka siła.
Jak w twojej grze rozdzielone są możliwości narracji i
odpowiedzialność za rozgrywkę?
Uważam, że na graczach spoczywa większa odpowiedzialność za rozgrywkę niż na MG, choćby dlatego, iż jest ich więcej =) Gra wymaga narracji nie tylko od MG, ale i od graczy. W podręczniku po wielokroć bedą pojawiać się prośby by wraz z postępem kampanii/przygody gracze przedstawiali swoje historie, opisywali swoje przeżycia, pojedyncze scenki z dzieciństwa.. Tak aby główni bohaterowie naprawdę byli głównymi bohaterami.
9) W jaki sposób twoja gra przyciąga uwagę graczy, motywuje ich do działania i wzmacnia zaangażowanie (czyli co twoja gra robi, żeby gracze się nią przejmowali)?
Stawia ich w centrum wydarzeń. Gracze powinni czuć, że od ich głupoty i tchórzostwa oraz odwagi i pomysłowości zależą bardzo wiele, choćby miała być to malutka wioska na skraju lasu to gracze będą za nią odpowiedzialni. Niech czują, że za błędy będą tracić łaskę Przodków, a za pokoywanie wyzwań zyskają ich łaskę.
10) Jaki jest sposób rozstrzygania/mechanika w twojej grze?
Są dwie propozycje, a mianowicie system progowy (znane np. z L5K) albo procentowy. W zasadzie oba mają swoich zwolenników jak i przeciwników, ja coraz poważniej myślę nad procentowym, choć poświęciłem dobre parę wieczorów na obmyślenie wszystkich szczegółów mechaniki progowej, może jeszcze do niej wrócę? Zobaczymy...
System procentowy raczej jest nie trudny do wytłumaczenia:
Będą współczynniki (przeciętna osoba będzie go posiadać między 6 i 14, kaleki mniej, zdolni więcej). Natomiast umiejętności mają po prostu poziomy wtajemniczenia (adept, ekspert, mistrz), które powiększają współczynnik:
Brak umiejętności- 0,5 Współczynnika
Adept- Współczynnik
Ekspert- 1,5 Współczynnika
Mistrz- Współczynnik x 2
Do tego dodajemy dodatkowe modyfikatory typu +30% za celność miecza, -10% za padający deszcz itd. przez co otrzymujemy procentowe szanse na zdanie testu.
11) W jaki sposób rozstrzyganie wspomaga to o czym jest gra?
Profesje graczy będą posiadały nietypowe moce i zdolności, które znacznie wywindują ich możliwości, dając im przewagę nad zwykłymi ludźmi, a zapewnią emocjonujące starcia z równymi sobie. Nie chcę aby w Adessie każdy gracz miał miecz lub dwuręczny miecz, ewentualnie sztylet bo jest złodziejem. Tutaj każda postać będzie miała nietypowy styl i specjalne zagrania dające różne bonusy. Postacie walczące wręcz będą miały możliwości prawie jak w bijatyce (specjalne ciosy typu wybicie w powietrze , wyskok i wbicie młotem w ziemię albo trafienie w witalne punkty, unieruchamianie kończyn.. różne ciosy), ale pojawią się także bardziej abstrakcyjne style walki dające równie zaskakujące możliwości, np. Adept Linkarzy przy pomocy rękawicy może stworzyć nici z własnej duszy, którymi koryguje tor lotu okrągłej, metalowej kuli z której, przy odpowiednim ułożeniu palców, wysuwa się piła tarczowa. Pojedynki magów też będą dość efektowne. Mechanika wspierać ma płynność i atrakcyjność walki tak by nie pojawiały się rundy gdzie jedyną deklaracją gracza będzie "To go tnę [tutaj rzut kośćmi]", tylko aby co rundę musiał się zastanowić czy użyć jakiejś specjalnej zdolności, a może przeciągnąć czas zaczynając dialogi? (O tak, będziemy promować dialogi w czasie pojedynków
)
12) Czy w twojej grze postacie się rozwijają? Jeśli tak, to w jaki sposób?
Oczywiście, że się rozwijają. Tutaj odrobina tradycji bo pojawiają się PD. Gracze zbierają PD i wykupują umiejętności i Talenty by spełnić wymagania na nowe profesje [np. by być starszym rycerzem Ereny, trzeba posiadać konkretne umiejętności walki, zdobyty w boju order i kilka innych wymagań po spełnieniu wymagań będą mogli wskoczyć na nową profesję]. Co istotne po wykupieniu nowej profesji nie traci się możliwości wykupywania umiejętności z poprzednich, któych jeszcze nie mieliśmy okazji/czasu kupić.
13) W jaki sposób rozwój postaci lub jego brak wspomaga to, o czym jest gra?
Rozwój postaci podkreśla jej wyjątkowy styl. Postaramy się by graczy nie ciągnęło coś typu "Dwuręczny miecz jest tak szybki jak jednoręczny, a ma lepszy damage to wezmę 2H [dwuręczny]". Tutaj każdy zakup będzie podkreślał indywidualność postaci i sprawiał, że warto iść właśnie tą ścieżką, którą wybrał sobie gracz.
14) Jaki efekt chcesz swoją grą wywołać u graczy?
Poczucie wyjątkowości i satysfakcji w odgrywaniu postaci, ale nie tylko. Gracz będzie czuł się zadowolony gdy rozwali przeciwnika wyćwiczonym kilka sesji "combosem" i z pewnością bardziej go to ucieszy niż wyrzucenie jakiegoś tam krytyka. Tutaj wojownik z mieczem będzie miał taki wybór ciosów i akcji jak mag przy wybieraniu zaklęć.
15) Jakie elementy twojej gry zostaną dokładniej opisane i dlaczego właśnie te?
Najdokładniej zostanie opisany proces tworzenia postaci, aby gracz mógł jak najlepiej zgrać się ze swoją postacią i wczuć się w jej psychikę oraz sposób bycia. Wiele poświęcimy opisywaniu założeń różnych klas społecznych oraz profesji dla BG i mocniejszych BN. Postaramy się przemycić jak najwięcej smakowitych kąsków opisujących Abaletl oraz okoliczne miejsca jak wyspa Airconów, Morze Szeptów czy Góry Straconych Dusz.
16) Jakie elementy twojej gry najbardziej cię ekscytują/interesują i dlaczego?
Najbardziej jestem zaangażowany w sposób przeprowadzania walk i scen rodem z filmów. Chciałbym aby na sesji nie ograniczono się do rzucania kostkami na cios co rundę, a przeszkody pokonywano jednym testem i stwierdzeniem "udało się". Chciałbym aby efektowność połączona z płynnością mangowej rozgrywki stanowiła etykietę tego systemu.
17) Co twoja gra daje graczom, czego inne gry na dają, nie mogą dać lub nie dadzą?
Inni dają graczom WW i k100 mówiąc "tym się walczy". Inni dla odmiany dają Siłę i k20. Czasem pojawia się jakiś skill dający lepsze obrażenia, ewentualnie możliwość rozbrojenia wroga lub jego przewrócenia. Ja chcę aby każda walka była dla graczy niepowtarzalna! Aby każdego wroga wspominali z żalem, że tamtej walki nie da się już powtórzyć. Walki podrzędne będą szybkie i widowiskowe, walki z istotnymi przeciwnikami będą dramatyczne, pełne zwrotów akcji i dialogów. k100 i WW będą mniej istotne.
1 Czy chcesz swoją grę opublikować i w jaki sposób?
Chcę. Jeszcze nie wiem w jaki sposób. Może gdy gra będzie już w zaawansowanym stadium zacznę szukać sponsora? Albo wezmę pożyczkę, jeszcze nie wiem. Modlę się jednak aby gra wpadła w serca wielu graczy, a wszyscy wiemy, że Autorki to przygody, ale rozmawia się tylko o tych prawdziwych, papierowych. Chcę aby o Adessie się mówiło, bo wierzę, że w niczym ustępować nie będzie znanym produkcjom.
19) Jaki jest twoj docelowy odbiorca?
Wszyscy gracze, którzy uwielbiają mangi, przede wszystkim. Jednak gra przeznaczona jest także dla tych, którzy lubią zapomnieć o realizmie, a nastawić na filmowość/bajkowość rozgrywki. Ponad to myślę, że pocieszenie znajdą tutaj wszyscy gracze, którzy od walki wymagają coś więcej niż raz na rundę powiedzenie "Atakuję tego co ma najmniej PW" [bo chyba wszyscy dobrze wiemy, że gracze zawsze olewają najbardziej zdrowych i atakują tych rannych by się ich jak najszybciej pozbyć... =) ]
Jeszcze raz zachęcam do komentarzy, krytyki i opinii. Za wszystkie z góry dziękuję.
