pojawiasz się w takiej samej postaci jak ostatniej nocy. nieopodal kręcą się jacyś robotnicy. jest dość wcześnie. pogoda jest fatalna. wieje i gęsto pada. jezioro jest mocno wzburzone. czujesz że coś sie w ciągu dnia wydarzyło. czujesz że miasto w jakiś przedziwny sposób zaczyna cię przytłaczać. czas dowiedzieć się czegoś więcej co się działo w dzień.
okladam siebie moca niewidocznosci znikajac dla swiata. po krotki przestudiowaniu "menu" wybieram jednego z mezczyzn stojacego na uboczu. przenosze moc takze na niego. zachodzac go od tylu ogluszam go, jak zwykly brutal-Ehh. odwykłem od tego-pomyslalem, po czym zatapiam w nim kly. nie zabijam go. pewnie ma zone i dzieci. (upijam z niego 1 punkt). zasklepiam jego rany. szosta tradycja. ukladam go w jakiejs wygodnej dla niego pozie, po czym przemieniajac sie w nietoperza odlatuje w strone szaletu miejskiego. wlatuje do niego dokonujac przemiany wenatrz. "dostawce krwi" zapytuje, czy dalby rade zalatwic duza ilosc krwi, najlepiej na juz. ewentualnie ile ma jej tutaj i ile to by kosztowalo
łapiesz człowieka i zaczynasz pić z niego. szybko traci przytomność. wyglądał na silnego mężczyznę. zostawiasz go i odlatujesz. wydaje ci sie że wypiłeś nieco więcej niż 1 pkt (wypiłeś 4). zostawiasz za sobą człowieka i rosnące zamieszanie wokół jego zniknięcia.
szybko docierasz do szaletu. znajdujesz odpowiednią osobę
- nie przechowujemy prezważnie zbyt dużych ilości krwi. działamy przewaznie na zasadzie zamowień. jak ktoś coś chce to mu to dostarczamu spisujac wcześniej jakąs umowę. ale sprawdzę.
wraca po kilku minutach z przenośną lodówką. mamy 4 worki krwi (4 pkt). jeśli chodzi o cenę to oczywiście przysługa. potrzebujemy kobiety w wieku około 20 do 22 lat, blondynka, koniecznie dobrze wykształcona i na wysokim stanowisku. to nie jest łatwe w tym wieku. i musi byc pod wpływem narkotyków pobudzających. ale to już załatwimy we własnym zakresie. licza się dla mnie tylko te warunki resztę zostawiam dla pana. jeśli wszystko jest w pożądku, o to krew. - podsuwa lodówke metr przed siebie.
- Witam, Kryspinie. Za godzinę będę w mieście, narazie nie orientuje się gdzie może być na tyle bezpiecznie abyśmy mogli się spotkać. Miałam nadzieje, że ty mi to powiesz. Mam przeczucie, że w dzień stało się COŚ.
- Czy udało ci się odnaleść Corronę? Wiesz co się dzieje na lotnisku?
-Oddzwonię do ciebie jak będę na miejscu, a ty czegoś poszukaj, może jakiś hotelik?
Ostatnio zmieniony przez Rhamona dnia Pon Paź 02, 2006 10:58 pm, w całości zmieniany 1 raz
Połączenie zostało przerwane. Lady Black się chyba rozłączyła. stoisz przed szaletem miejskim. mijaja ciebie ludzie. nic nie wygląda niezwykle, wszystkowydaje sie być take jak poprzedniej nocy. jednak po chwili zauważasz ze coraz więcej osób rozmawia ze sobą o jakichś terrorystach, wydaje sie że jest to temat nr 1. coś się stało a ludzie powoli sie chyba przyzwyczajaja do tego. panika jeśli już była to minęła, ale wszystko wskazyje na to że jednak była, to jak ludzie chodzą, to jak się rozglądają nerwowo, faktycznie cos sie zmianiło. ale co?
gazety pełne są informacji na temat wydarzeń ostatnich godzin. głównie przewijają się takie hasła:
"Atak terrorystyczny na główny port lotniczy w Seattle"
"Lotnisko zamknięte"
"Większość terrorystów zginęła, nie policzono jeszcze ofiar"
"Największy zamach w historii"
"Szacuje się kilkadziesiąt zabitych, kilka set rannych i zaginionych"
" Garstka terrorystów zabarykadowała się na jednym z terminali i podobno zaminowali część lotniska"
"Dwa samoloty rozbiły się podczas lądowania, pozostałe skierowane na inne lotniska"
zauważasz że jest to temat nr jeden na ulicach. wszyscy o tym rozmawiają. ludzie są bardzo poruszeni. momentami emocje sięgają szczytu i wyładowują sie w postaci bójek i kłótni. na ulicach jest masa policji. gazety piszą że ściągnięto kogo się da do pilnowania spokoju w mieście i opanowania paniki. wygląda na to że sie udało. w powietrzu lata zaledwie garstka helikopterów. nie widzisz żadnej taksówki.
Po przejrzeniu gazety, Wampir skierował się do najbliższej dyskoteki. Lodowate powiewy wiatru tylko dodają tajemniczości osobie, na którą nikt jakby nie zwraca uwagi <niewidoczność>.
Dopiero dochodząc do celu, postać do tej pory, wydająca się zwykłym przechodniem zaczyna zwracać na siebie uwagę wielu oczu <prezencja>, kiedy wchodząc do dyskoteki bramkarz tylko patrzy na nią oniemiały, ta wkłada mu dwie setki w kieszeń i puszcza oko.
Samo wejście do sali pełnej tętniącym życiem o tej porze nocy ściągnęło na siebie wiele spojrzeń. Spokojnie stary, zaraz wszystkie będą twoje - pomyślał- Tyle istot nieświadomych, jaka potęga zaszczyciła ich swoją obecnością, tyle życia...- W tym samym momencie przypomniało się powiedzenie z lat młodości... "Tu jest życie. Życie to krew, krew to życie" - tak banalne słowa niosą w sobie niepojętą prawdę. Odwieczną prawdę.
Podszedł do baru odprowadzany spojrzeniami, nieśmiałymi zerknięciami. Odwrócił się wykonując 3/4 obrotu. Ruch ten podwiał jego czarny płaszcz. Usiadł, a chwile później płaszcz opadł tuż za nim.
Gdy podszedł do niego barman, rozejrzał się po sali, a trafiwszy wzrokiem na spojrzenie jednej z uczestniczek zabawy, zamówił dwa drinki. Wybrał specjalnie młodą kobietę w towarzystwie licznych koleżanek. Podeszła do niego szybko, nie chcąc, aby musiał czekać <przyzwanie>. Odprowadził ją wzrokiem, dopóki nie zasiadła na krześle obok i podał jej drinka. Wiedziała już, czego on chce.
Po dłuższej chwili wymownego milczenia odezwał się w końcu.
-Wiem, że chcesz mnie czymś obdarzyć, choć sama możesz jeszcze tego nie wiedzieć - te słowa zrobiły na niej jeszcze większe wrażenie niż to, co się dotychczas zdarzyło <felis: pomruk>
- Chodź - powiedział, po czym oboje wstali i skierowali się do wyjścia - Jestem pewien, że twoje koleżanki nie będą chciały tego przegapić - powiedział to z niejakim naciskiem. Kobieta usłuchała i poprosiła swoje koleżanki, które były pod niemniejszym wrażeniem. wszystkie czuły się bezpiecznie w towarzystwie tego człowieka. Cala grupa wyszła i wsiadła do samochodu.
Samochód zajechał do jednego z hoteli. Kryspin poprosił jedną z dziewczyn aby wynajęła przytulny pokój na kilka dni, po czym wręczył jej kilka banknotów. Potem wszyscy udali się na górę. W miłej atmosferze obficie zraszanej najlepszym szampanem kobiety pozwoliły mu po kolei się nasycić ich obecnością, umiejętnościami i oczywiście vitae. Krew zaczęła krążyć w jego żyłach przywołując ekstazę. Zaczął po kolei tak, aby poczuł, że jest pełen. Nie chcąc ich śmierci, którejkolwiek, wymienia tylko źródła życia.
Po spełnieniu, Wampir usunął wszelkie ślady pożywiania z pamięci tych kobiet. Resztę pozwolił im pamiętać , nie wiedząc kim był ów mężczyzna, który dal im tyle rozkoszy i radości. Pozostawił także ślad w pamięci, o ich pobycie tutaj przez kilka dni.
Po tych kilku miłych chwilach <~1godzina> Wampir zszedł spowrotem na dół i poprosił portiera, żeby nie budził kobiet rano.
- Będą zmęczone. Bardzo zmęczone - zasugerował mu delikatnie, po czym zniknął za drzwiami.
Nagle dzwoni telefon. W słuchawce słychać znajomy głos
- Witaj Kryspin, jesteśmy juz prawie przy Park Center, możemy się w końcu spotkać, bądź tu najszybciej jak "potrafisz" - Lady Black powiedziała miękkim głosem.
Ostatnio zmieniony przez Rhamona dnia Pon Paź 02, 2006 10:10 pm, w całości zmieniany 3 razy
-Przybedziemy z Corroną - rzuca do telefonu - lupini nie będą mili nic przeciwko?
_________________ Czarna jest dusza wampira, jako niebo w piekielnych otchłaniach, gdzie świt nie złoci poranka, a rozlega sie jeno zgrzytanie zębów bezlitosnych, płacz zgłodniałego serca, i pokoju nie ma dla nikogo, bo nikt odnaleźć go nie może w krainie, gdzie napojem są jedynie łzy wypalane nieszczęściem
Wsiadając do auta kazał zawieść się Malkolmowi do parku. Po drodze jeszcze skontaktował się z Corrona.
Skupił się jak poprzednio. Nie było to trudne, tym bardziej, że już nieraz go odnajdywał. Po niedługiej podroży w świecie cieni, w końcu dotarł do niego.
- Witaj ponownie. Spotkamy się w Park Center przy głównej bramie. Będę czekał na Ciebie z pozostałymi.
Po tym krótkim monologu usunął się ze świata cieni mając nadzieje, że żadnego nie zainteresował zbytnio. Po powrocie do ciała przeszedł go dreszcz.
- Nigdy tego nie lubiłem - stwierdził...
Malkolm kilkoma dziwnymi skrótami bardzo szybko dociera na miejsce. praktycznie nie ma ruchu. pogoda i ostatnie wydarzenia skutecznie zniechęcają ludzi do pozostania w domach. mało kto ma teraz ochotę na spacery po parku.
mijasz opustoszałe korty tenisowe i kilka ośrodków. z daleka widzisz już fontannę przy której się spotkacie. nikogo jeszcze nie ma.
czekam na pojawienie sie kogokolwiek zastanawiajac sie jednoczesnie, ilu sposrod na przybedzie na spotkanie. lodowate powiewy wiatru podwiewaja plaszcz. kazdy, kto jest blisko, odczuwa chlod. nienaturalny chlod...
spoglad nieobecnym wzrokiem w gwiazdy. ludzie ich nie widza. on zna kazda na pamiec. nawet gdy ktos podchodzi, zbywa go milczeniem. nieobecny, a jednak widzi wszystko...
jesteś na miejscu. wszędzie dookoła gruba pokrywa śniegu pokrywa wszystko. ławki są ledwo widoczne spod grubej pokrywy. niedaleko w jednej z alejek prowadzących do fontanny zauważasz kobietę z dzieckiem. jednak jest w nich coś nienaturalnego. przyglądasz sie uważniej i zauważasz że oboje również sie tobie przyglądają nie przestając iść. po chwili rozpoznajesz Lady Black i jakiegoś jeszcze innego wampira dziecko. nie widziałeś go wcześniej.
wstaje powoli podchodzac do przybylych. lodowaty wiatr bez ustanku towazyszy mezczyznie-Cieszę się, że znów się widzimy, Irino. Ile to stuleci minęło?-zwraca sie do dziewczynki kucajac, aby byc naprzeciw jej twazy-A kim jest Twoja mała koleżanaka?
